Weer op weg

Weg van die plaats

Gelukkig kan ik weer een stukje opschuiven langs die overwegend toch heel mooie Donau. De kerncentrale in Kozloduy heeft me te lang vastgehouden naar mijn zin. Gelukkig is dit nog maar een virtuele trip want wanneer ik hier in werkelijkheid langskom wil ik er niet te lang vertoeven.

Weer op padLeskovets

Inmiddels ben ik, dankzij weer een nieuwe donatie, weer op weg. Ditmaal ben ik beland bij een plaatsje, Leskovec, zo klein en eenvoudig dat ik denk dat dit soort plaatjes op mij de meeste aantrekkingskracht zullen uitoefenen. Nog niet zo heel ver weg van de beruchte kerncentrale, maar goed, je kunt niet alles in één keer voor elkaar hebben.

Nog zoveel te doen

Nog maar 26% van de gehele trip rest mij wanneer ik hier ben beland. Het lijkt nog maar zo’n klein stukje. Wanneer je de afstand in kilometers gaat schrijven wordt dit gevoel al anders. Kijk maar. Nog 738 kilometer. En dan wordt het in uren peddelen nog anders. Optimitisch berekend, met gemiddeld 4 kilometer per uur, is het nog 184 uren peddelen.

MindsetLeskovets_3

Dit is niet de juiste mindstet voor het peddelen van lange afstanden. Dit mag ik alleen doen zolang ik nog thuiszit, lekker achter mijn laptopje.
Doe ik dat onderweg dan zou dat wel eens een desastreuze invloed op me kunnen uitoefenen.
En dat is niet wat ik wil.

Om grote afstanden te kunnen afleggen in een kano of op andere wijze, is het nodig om zichtbare, gemakkelijk haalbare, doelen te stellen. Wanneer ik daar ben dan . . .
Beloon jezelf telkens wanneer je weer een stukje hebt afgelegd. En neem vooral de tijd.

Tijd

Al is tijd relatief het is maar wat je er tegenover zet. Is een half jaar lang? Niet op een heel mensenleven van bijvoorbeeld 80 jaar. Daar zitten tenslotte wel 160 halve jaren in en dat is best veel.
Op mijn Donau Experience neem ik geen horloge mee. Mijn technische apparatuur voorziet me overigens wel, al is het ongevraagd, van het tijdstip waarin ik me op dat moment bevind.
Nog geen halve tel later klopt de eerder gedane waarneming al niet meer.
Hoe belangrijk is het weten van een tijdstip nu eenmaal. Dat tijdstip is al zo snel geschiedenis geworden. Al voordat je het kunt uitspreken.
Daarom heb ik maar ingesteld dat het bij mij voortaan altijd ‘kwart voor’ is. Altijd en overal.
Hoe mooi is dat? Zonder de exacte tijd te weten toch altijd voor jezelf het gevoel te creeëren nooit ergens ‘te laat’ te zijn. Met ‘kwart over’ ligt dat gelijk al weer anders.

Schermafbeelding 2017-03-28 om 15.52.15In ieder geval ben ik inmiddels virtueel weer al 2150 kilometer op weg en duurt het nog maar 11 dagen, 8 uren, 7 minuten en 36 seconden voor ik mijn reis werkelijk ga beginnen.
En dat tijdstip is ook al weer achterhaald.

Wat is het toch dat de mensheid zich zo obsessief met tijd bezig houdt?

“Time flies, when your’e having fun. And even when your’e not.
What could go wrong?”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s