Zagrazhden / Dabovan

2200

DabovanEen mooi moment voor een mooi rond getal.
We bevinden ons nu net voorbij Zagrazhden en bijna ter hoogte van Dabovan, op de rechter oever (Bulgaarse zijde) van de steeds uitdijende en breder wordende Donau.
De overkant, Roemenië, mag niet zomaar worden bezocht wanneer je in Bulgarije reist dan dien je aan die zijde te blijven totdat je op een grenspost kunt uitschrijven om je vervolgens direct weer te melden aan de Roemeense grens zodat je in dat land verder kunt reizen. Ook daar dien je dan vervolgens de juiste oever weer te bevaren.
Jammer hoor en streng ook. Dat zijn wij natuurlijk niet gewend. Een beetje hoppen van oever naar oever is dus beslist niet toegestaan! Een beetje uitkijken dan maar.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAVanaf hier neemt de breedte zo ongeveer met de dag toe tot op een gegeven moment wel 20 kilometer breed. Ongeloofelijk hè? Je moet je dan wel bij voorstellen dat er toch middenin ook nog wel bomen en struiken gewoon in het omringende water blijven doorgroeien. Daardoor ontstaat een mysterieus geheel, een ondergelopen oerwoud met allelei kreken en stroompjes er tussendoor. Een beetje Biesbos maar dan wel heel anders.

Nog maar 688 te gaan

Vandaag heb ik ook weer een heleboel waypoints in mijn GPS geplaatst. Dit omdat ik was achterop geraakt bij de donaties die gelukkig gestaag blijven binnendruppelen.
Dabovan_1Bij Silistra, op de grens van Bulgarije naar Roemenië ben ik er voolopig mee gestopt omdat het nogal intensief werk is waarbij je beter geen fouten kunt maken. Ik realiseer me dat ik me redelijk afhankelijk van gemaakt heb omdat het me onderweg heel veel gemak gaat verschaffen. In plaats van telkens het boekje te moeten openslaan en te moeten uitzoeken waar ik me op dat moment bevind, kijk in nu af en toe op de GPS, die op mijn dek is gemonteerd, en zie direct of ik me bijvoorbeeld dicht bij een, achter het struikgewas of dijk verscholen dorpje bevind. Dat dorpje zal ik bijvoorbeeld beslist moeten vinden om proviand in te slaan of iets dergelijks.
Mij is namelijk beloofd dat het vinden van etenswaren of iets wat wij kunnen herkennen als eten en wat we vervolgens ook nog kunen bereiden en kunnen verdragen, lastig tot moeilijk is. Groenten of dergelijke schijnt onmogelijk te zijn.

zagrazhden-bulgaria-6Na Belgrado is het kennelijk afgelopen met inkoop van groente behalve dan natuurlijk knoflook, paprika en uien. Dus handig als je wat weet van heerlijke eetbare wilde groenten als brandnetel, kaasjeskruid, malva, paardenbloemblad en munt voor thee.
Wel genoeg te krijgen bv. watermeloen, dadels en druiven.

Vistuig mag dan ook niet worden vergeten.
En dan te bedenken dat ik helemaal geen visser ben. Hopelijk weten die vissen dat daar niet en bijten ze toch wel. Anders zou ik weleens behoorlijk honger kunnen gaan krijgen. Wellicht leert de honger je ook wel vissen. Daar ben ik eigenlijk ook wel van overtuigd. Het lost zich vanzelf wel op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s