Neuburg

Neuburg is de plaats waar ik mijn rustdag heb gepland. Omdat het me koud leek buiten m’n tentje ben ik lekker in mijn slaapzak blijven liggen en heb mijn blog “Daar gaan we weer” gepubliceerd. Zo kon ik het nuttige met het aangename verenigen. Zo’n lange blog duurt best wel even dus ik ben lekker blijven liggen. Dat was ook de bedoeling want vandaag zou ik rust nemen naar de inspannende dag, gisteren. Toen ik klaar was heb ik pas ontbijt gemaakt. Daarna mijn toilet maken, wassen, aankleden en dergelijke. Het voelde op de een of andere manier onbehaaglijk na de mooie dag van gisteren. Daarom ben ik nogmaals het toilet gebouw in gegaan en heb mijn baard eraf geschoren. Omdat ik geen baardtrimmer bij me heb was dit de beste optie. Met een schaar aan de slag om een mooi kort geknipt baardje over te houden werd hem niet. Later pas realiseerde ik me dat dit besluit best even een koud bekkie oplevert. Maar goed, dat went ook wel. In het warme toilet gebouw was ook nog een Franse Donaufietser die samen met een vriend op een tandem naar de Zwarte Zee op weg was. Beiden spraken alleen maar Frans en bijna, zeg maar geen enkel woord Duits of Engels. Ik ben bang dat ze nog hevig tegen een communicatieprobleem gaan aanlopen. Vanmiddag naar de stad gegaan. Een mooie oude stad met prachtige goed onderhouden gebouwen en huizen. Ook was er, vanwege een autotentoonstelling dit weekend, veel georganiseerd rondom het spektakel. Natuurlijk was er overal wel een natje of een droogje te koop in een van de tijdelijke voorzieningen. Er waren steltlopers die de stad op stelten zetten. Tevens een heel aardig muzikaal duo wat voor het nodige geluidsvermaak zorgde. ​

Let op de tekst in het filmpje. Toeval?

Ze speelden en zongen echt heel leuk en het was plezierig om ze aan te horen. Velen bleven dan ook rond hun locatie hangen en dronken daar ook een enkel biertje. Voor je eerste biertje betaalde je een euro meer vanwege het statiegeld voor het mooie glas waaruit je mocht drinken.

Beste plekje van de Autoshow
Dat vind ik nu nog eens goed geregeld.

Verder vind je in de stad veel ijssalons en ik kon dus niet nalaten om een beker met drie lekkere kogels ijs te kopen. Nadat ik het ijs op had gegeten ben ik weer de autoshow overgelopen. Het was op de weg naar de kanoclub camping dus dat kwam goed uit. Al daar nog even naar het muzikaal duo geluisterd, ​​

​een Hefe Weizen gedronken en een paar Bratwurstle met Pommes en Mayo genuttigd. Toen via het modelauto grasbaan circuit naar de camping.​

Roemenië

Wat ik nog niet geschreven had was dat ik gisteren al een kanolid met zijn dochter heb gesproken die ook heel erg geïnteresseerd was in mijn verhaal en avonturen. Hij was van Roemeense afkomst maar was alweer jarenlang in Duitsland en woont in Ingolstadt. Zowel zijn dochter als hij varen in snelle boten. En zo zijn ze ook samen weer vertrokken. Ik heb er verder niet meer zo aan gedacht. Totdat ze vandaag weer naar me toekwamen. Weer een leuk praatje en daar in zei zijn dochter dat ze was omgeslagen in de ​

​sterke stroming en dat het wel leek of ze kilometers lang werd meegesleurd eer ze eindelijk aan de kant kon komen. Spectaculair voor zo’n jonge dame natuurlijk.

En toen gebeurde het weer. We hebben ons toen pas aan elkaar voorgesteld. We lijken iets gezamenlijk te hebben en dan gebeurt het. Zo vaak.

Hij heet Robert en zijn dochter Francesca, een Latijnse naam zei hij, die in de Roemenië veel gegeven werd. Daarna gaf Robert me een plastic zak met inhoud: 

Twee zakjes gedroogde calamarie en een zak pistache nootjes. Voor de nodige energie zei hij en het werd warm tussen ons. Ik bedankte hem hartelijk met een omhelzing omdat ik dat wel Roemeens vond. Hij beantwoorde de omhelzing als vanzelfsprekend. Alsof ik het had aangevoeld. Ik zei dat ik, vanwege de regen, misschien pas dinsdagmorgen zou afvaren. Dan namen we afscheid en hij zou kijken of hij morgen nog langs kon komen. De kans zat erin want ze waren beiden volop in training.

Op de camping was inmiddels ook een ouder stel fietsers aangekomen waarmee ik even een gesprekje heb gehad. Ook met een van de Franse fietsers heb ik nog even, al was het moeizaam, een paar woorden gewisseld en hem wat foto’s laten zien. Hij vond het heel indrukwekkend allemaal. Toen ik even voor mijn tentje onder mijn tarp zat ging er een enorme schok door me heen. Opeens realiseerde ik me dat ik mijn schoudertas niet meer bij me droeg. Holy shit, waar had ik die dan gelaten. Snel rond en in het toiletgebouw gekeken en nadenken, nadenken, nadenken. Geen paniek, ik was ook nog bij de steiger geweest maar, daar was hij ook al niet. Toen schoot me te binnen dat ik de tas waarschijnlijk had laten staan bij de ijssalon, buiten op het terrasje, onder mijn stoel. Toch nog even gecheckt bij de bockwurstverkoper en toen die niets had gezien ben ik als een speer naar de ijssalon gelopen. Dan ben je toch blij dat je over een goed ontwikkeld oriëntatievermogen beschikt. Aangekomen bij de echte Italiaanse ijssalon, meteen gevraagd naar de tas, en ja hoor, gelukkig, ze hadden de tas keurig in een kast gezet. De mevrouw van de ijssalon vroeg me nog of er misschien een bom in zat. Natuurlijk zei ik dat het inderdaad zo was en dat ze het ding maar snel aan mij moest geven zodat ik er mee naar buiten kon. We lachten allemaal. Ze hadden niet eens in de tas gekeken. Alle, voor mij heel belangrijke spullen, zaten er zo’n beetje in, behalve mijn portemonnee met paspoort, betaalkaarten en geld. Wel  zaten er in, mijn gps, m’n InReach, een reisdagboek en nog meer spulletjes, zoals laadsnoertjes. Even heb ik nog gedacht dat ik mijn reis zonder deze belangrijke zaken niet eens zou kunnen voortzetten. Deze gedachten heb ik maar weer snel weggedacht. Uiteindelijk was al het spul terecht en kon ik opgelucht naar de camping terug. Wat ik overigens niet heb gedaan want onderweg zag ik weer een zaak, met een voor mij bekende naam, nu echter in het Duits “Zeitlos” (Tijdloos) en die hebben we bij ons in de buurt ook. Daar heb ik genoten van een heerlijke Latte Machiato en heb er tevens besloten te gaan eten bij een Italiaans restaurant “La Perla” wat volgens Google Maps vooral door de lokale bevolking wordt bezocht. Nu, dat was een goed besluit. Het restaurant was helemaal vol en slechts de chefsplaats aan de bar was nog vrij. Er kan ook maar één persoon plaatsnemen. Een beetje een verheven positie en ik was weer blij dat ik in m’n eentje ben. Genoten van een heerlijke en goedverzorgde maaltijd. Weer kwam er een heel tevreden gevoel bij me binnen drijven. Wat een onbeschrijflijke luxe. De koffie was werkelijk helemaal perfect ter afsluiting van een compleet Italiaan’s diner. Naar de camping was het nog zo’n 20 minuten lopen. Genoeg om weer wat voedsel om te zetten in energie waardoor ik het niet behoef op te slaan. Op de camping nog even met de Franse Tandemfietsers staan praten die aan het eten koken waren. Spatzle op een houtvuurtje met daarna toegevoegd uien en een blik tomatensaus, of zo. Smakelijk eten mannen! Daarna mijn tentje in. Het regent nu aan één stuk door. Ik werk mijn reisdagboek weer bij en ga slapen.

10 comments

  1. Nou, Willem je krijgt aardig voor je kiezen met dit kano avontuur van je. Ik zou voor de komende winter maar alvast een cruise in de Caribean boeken. Lijkt me iets warmer, comfortabeler en vooral relaxter. Maar succes verder en blijf optimistisch.

    Dirk Vegter

    Liked by 1 persoon

  2. Hallo Willem ich verfolge Deine Tourmit großem Interesse und drücke Dir die Daumen. Jochen aus Ulm, mit dem Du ein Bier im Ruderclub getrunken hast und der Dir B&B angeboten hatte

    Liked by 1 persoon

    • Hallo Jochem, schön das du mich folgst. Bin schon ein Stück weiter aber muste, wegen höhes Wasser viele Schleusen umtraten. Immer Schwer. Aber jetzt habe ich die meisten hinter mir erwarte ich. Bin jetzt in Vohburg.

      Like

  3. Hoi willem, wat een vriendelijke en gastvrije mensen ontmoet je toch allemaal kunnen we hier in nederland een voorbeeld aan nemen. Aan de Hefe Weizen ontbreekt het ook niet, hadden graag ergens een bier(tje) met je mee gedronken op je avontuur. Blij te lezen dat het goed met je gaat en je avonturen. Tjuus m&m

    Liked by 1 persoon

  4. Hallo Willem
    Wir verfolgen gespannt Deine Reise. Sep unser Bootsbauer vom Ruderclub verbessert noch ein par Kleinigkeiten an unserem Boot. Am 18.6. spiel ich das letzte Mal zum Frühschoppen in Ulm das werden wir als Abschiedsparty mit unseren Freunden feiern. Dann volgen wir Dir. Start 19.6. In Ulm.
    Alles Gute
    Glg Conny und Helmut

    Liked by 1 persoon

    • Hallo Conny und Helmut,
      Es freut mich von Ihnen zu hören. Vielleicht ist es jetzt mit die Schleusen besser als bei mir. Von allen bis Kelheim habe ich nur fünf nicht umträten müssen. Hoffentlich vergeht es Ihnen besser.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s