Fris en fruitig

Van fris en fruitig is echter geen sprake. Wanneer men in Duitsland een feestje viert duur dit kennelijk meestal tot vier uur ’s nachts. Met luide muziek en feestelijk gebral wordt de tijd al etend en drinkend doorgebracht. Om vier uur leek het eerst stil te worden doordat de muziek uitging. Omdat men dat, tijdens het opruimen en afscheid nemen, wel een beetje saai vond ging deze, op bijna het gelijke volume, maar weer aan tot 4:22 uur. Daarna de flessen in de kratten nog even verzamelen en toen was het, om vijf uur, echt stil. Nou ja, toen hadden de vogels inmiddels ook de dag alweer voelen aankomen maar daar kon ik dan nog wel even doorheen slapen. Het regende pijpenstelen vanaf half zes. Ook daar was ik weer even wakker van geworden. Om zeven uur werd ik, kapot moe, wakker alsof ik zelf aan het feest had deelgenomen. Ik besluit zo snel mogelijk deze luidruchtige stad achter me te laten in de hoop op rust. Zoals ik al eerder schreef, ik ben geen stadsmens. Toen ik al mijn spullen weer in de kano had gepakt ben ik nog even bij Lenz, de waard van de “Freier TUS” langs gegaan voor een kop koffie en een laatste groet. Daarna weer op reis, dwars door Regensburg nu met haar “Steinerne Brücke” en daarna veel scheepvaart. Voornamelijk cruiseschepen, of liever varende hotels. De Donau heeft opnieuw haar gezicht aangepast. Er zijn nu “Kiesbanken” (kiezelstranden) en de vegetatie is weelderig. Er zijn ook een aantal grote maar ook kleine havens zo links en rechts, wat bruggen en na een aantal mooie bochten en eilandjes komt het befaamde “Walhalla” in zicht. Op de linkeroever, hoog gelegen en als een vorst uitkijkend over het laagland van de rechteroever. Gebouwd van 1830 – 1842 in opdracht van koning Ludwig  I. Één groot memoriaal voor alle Duitsers die op enigerlei wijze, naam hebben gemaakt. Van velen staan busten opgesteld, van anderen slechts grote gedenkstenen. Wanneer je hier toch in de buurt bent moet je dit zeker gaan zien. Het is gebouwd naar het voorbeeld van de oud Griekse tempels. Het Walhalla neemt best wel veel tijd om te bezichtigen, juist ook doordat er, om er te komen, 420 traptreden moeten worden beklommen die je op de terugweg opnieuw tegenkomt. Het vergt dus best wel een beetje conditie om vanaf de Donauoever het Walhalla te gaan bezoeken. Overigens zal er, wanneer er een auto voorhanden is, een gemakkelijkere methode zijn want het gebouw heeft ook een rolstoelvriendelijke toegang. Toen ik weer bij het water was en in mijn kano klom was ik best onder de indruk van al het moois. Eenmaal aan het varen zag ik donkere luchten komen aandrijven vanuit het zuiden en al spoedig lieten deze luchten een donderend gerommel horen en schoten bliksemschichten kriskras naar de grond. Net voor Friesheim zijn er stukjes “Altwasser” waarin ik snel op zoek ben gegaan naar een geschikte plaats voor mijn bivak. Je kunt natuurlijk in zo’n geval niet al te kritisch zijn maar je moet wel goed blijven kijken of je bivakplaats ook voldoet wanneer de regen straks met bakken uit de lucht komt, want die kans was heel groot. Uiteindelijk vond ik een mooi stukje grasland, een puntje maar net, niet onder de bomen. En er was zelfs ooit een grote vuurplaats gemaakt. Daar moest het zijn. Ook werd een goede plek gevonden om de kano af te meren en goed te kunnen uitladen. Het had inmiddels al een paar keer kort geregend. Ik moest dus voortmaken. Zo snel als ik kon bouwde ik mijn bivak en hield daarbij zoveel mogelijk rekening met wat me straks zou kunnen overkomen. De vuurplaats hield ik dichtbij omdat ik verwachtte mogelijk nog vuur nodig te hebben na de bui die gegarandeerd zou losbarsten. Uiteindelijk heb ik zelfs nog hout kunnen verzamelen en kunnen verzagen zodat ik een droge voorraad onder m’n tarp beschikbaar had. Dit met dank aan de vele bevers die overal dikke takken omknagen maar deze, wanneer ze rechtop blijven staan, niet kunnen meenemen. Het hout was nog tamelijk vers maar dat kreeg ik wel aan het branden omdat er ook veel kleine dode takjes voorradig waren. Toen ik net klaar was, en dan ook maar net, barstte de bui los. Nu kon ik niets anders meer doen dan toekijken en voortdurend inspecteren of mijn bivak de bui kon doorstaan. Bleek dat er zich toch water verzamelde in het meest horizontale deel wat ik telkens met een duw van mijn hand moest laten wegvloeien naar de achterzijde. Toen ik dit een aantal keren had gedaan zag ik, tot mijn schrik, dat het water aan de achterzijde mijn bivak in liep, gelukkig nog onder het grondzeiltje wat ik altijd als eerste neerleg. Het liep dus naar de verkeerde zijde weg. Dat was niet de bedoeling. Daarom heb ik snel mijn schepje (poop-scoop) gepakt en ben aan de achterzijde onder de tarp een slootje gaan graven. Dit dit natuurlijk al snel een blubberzooitje, zul je begrijpen. Het spatte en spetterde alle kanten op want ik moest voortmaken. Op dat moment voelde ik me meer Sliedrechter dan ooit. Een echte baggeraar, stroomafwaarts over de Donau. Maar, het slootje bleek goed te functioneren. Het water werd keurig opgevangen en door de aarde verzwolgen. Een echte “versinkerung” zoals ik die in de Donau al een paar maal ben tegengekomen. Telkens wanneer de regen iets minderde stelde ik mijn tarp bij totdat al het regenwater er vanzelf afvloeide en er van mijn kant geen enkele actie meer nodig was. Zo wachtte ik de hoosbui af, liggend op mijn bivakzak, nietsdoend, alleen maar denken aan wat en wanneer ik zou eten. Dat ik, wanneer het droog werd, een kampvuur zou maken stond vast en daarop zou ik mijn eten koken. En de bui dreef over, en de regen hield op, en ik heb een prachtig vuur gemaakt waarop ik heb gekookt en waaraan ik mij de hele avond aan heb kunnen verwarmen. Hoe kan een mens nu nog tevredener in zijn bedje kruipen, dan na zo’n mooie dag.

Het is een mooie, niet zo heel koude, nacht geweest. ’s nachts varen de Donau cruiseschepen naar een volgende afmeerplaats waar de gasten de vermeende bezienswaardigheden dienen te gaan bezoeken. Een leuk gezicht die fel verlichte schepen tegen de inktzwarte achtergrond. Om zes uur roept de kerkklok, op de linkeroever in Demling, dat we allemaal moeten opstaan en aan het werk moeten. Dat doe ik dus ook maar, kleed me aan en maak ontbijt. Heel relaxed op een plaats als deze. Vervolgens ruim ik op, schrijf wat, en vertrek. Een mooi stuk Donau laat zich zien en het is nu zelfs warm, bijna broeierig. Wanneer ik om een heel grote bocht peddel zie ik ook de reden van die broeierigheid. Langzaamaan ontwikkelt zich een onweersbui aan de horizon. Ik bereken wanneer die zo ongeveer bij mij terechtkomt en waar ik me op dat moment bevind. Ik heb geluk. Er is een soort aanlegplaats voor schepen bij een steendepot. Bijna ben ik er en dan gaat het los. Grote dikke druppels plenzen meestal in het water maar ook op mij. Daarom trek ik mijn paraplu rap open en kom ook al snel bij de steiger zodat ik kan aanleggen. Omdat de regen te lang duurt naar mijn zin trek ik mijn jas aan, berg de paraplu op en vaar verder in de richting van de overdracht plaats in Geisling. Er is daar wel een sluis maar de handmatig aangedreven sportboten worden naar een overdraagplaats verwezen. Daar leg ik aan, pak de kano uit en leg alle spullen op de oever. Vervolgens zie ik een bord dat aangeeft dat er bootswagens aanwezig zijn. Daarop ben ik er in gaan zoeken. Langs het gehele traject van circa een halve kilometer is er geen bootswagen te bekennen. Dus onverrichter zake loop ik terug. Begint het opnieuw te regenen en m’n spullen staan, slechts beschermd door mijn paraplu, op de kant. Daar aangekomen zie ik dat er best veel spullen nat zijn geworden. Ik zet de kano op m’n eigen vertrouwde bootswagen en laad al mijn spullen in, op de Ortlieb duffel na, want die gaat op m’n rug om de bootswagen nog een beetje te ontzien. Op hoop van zegen loop ik nu met het hele spul in één keer over het pad. Omdat ik alles nu bij me heb hoef ik ook niet heen en weer te lopen. Omdat deze overdraging bijna een halve kilometer lang is scheelt dat natuurlijk best veel loopwerk. Onderweg kom ik langs de loods waarin de bootswagens gestald behoren te worden en die is dus helemaal leeg. Door de nog steeds stromende regen kon ik niet aan de verleiding weerstaan om daarbmet boot en al naar binnen te rijden. De door en door natte spullen heb ik uitgehangen om te drogen. Verse koffie gemalen en gezet, m’n stoeltje opgezet en maar eens flink van het droge onderkomen genoten. Het blijft nog best wel een poos regenen en toen het uiteindelijk droog werd zag het er opnieuw prachtig uit. Toch wachtte ik nog even op wat de lucht me zou gaan vertellen. Weldra bloeiden er opnieuw zware wolken op. Afwisselend dreigden de buien met regen. Er viel dan een klein beetje en dan stopte het weer. Het weerhield mij ervan mijn droge, veilige plekje op te geven. Ga je verder dan ben je het gewoon kwijt. Er is geen weg terug op de Donau voor een reiziger in een open kano. De weersverwachting is dat het morgen beter wordt, tot vrijdag want dat belooft echt een heftige regendag te worden. Zo’n 20 mm regen wordt er verwacht, die dag. Toch maar een beetje kijken waar ik tegen die tijd uithang. Het is altijd maar weer een verrassing of je een goede schuilplaats vindt of ervzelf een kunt maken. Daarom wacht ik hier maar af. Het weer betert zich elk uur en ik had dus gewoon verder kunnen gaan. Ik heb er echter voor gekozen om m’n schrijfwerk en blog up-to-date te houden. Nu loopt het al tegen vijf uur en dat is geen goede tijd om nog verder te gaan en mijn mooie plekje op te geven. Morgen mooi weer, morgen verder. Dat staat vast. Dat ik vandaag maar zo’n 11 km heb gevaren laat me koud. Straks eten koken, genieten van de omgeving en bijtijds naar bed. Het wisselvallige weer maakt je moe. Om half acht ben ik al helemaal gereed voor de nacht. Tja, wanneer je geen bivak behoeft te maken, heb je tijd over. Omdat dit nog veel te vroeg is om te gaan slapen drink ik nog een lekker wijntje en geniet van de vogelgeluiden en de nu bijzonder mooie avond.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s