Linz

Na de Viking nederzetting in Exlau, met de absolute stilte, was Linz toch weer even met twee voetjes terug op aarde. Linz is een stad, een behoorlijk grote stad. Op zich kan een stad best rustig zijn, ware het niet dat er, op 300 meter vanaf mijn, op zich ludieke en unieke slaapplaats, de autobaan A7 langsraast, dag en nacht, heel veel en vooral luidruchtig verkeer. In de stad Linz zelf zul je daar waarschijnlijk niet veel van merken omdat het centrum 2 km terug langs de Donau is gelegen.  Straks zal ik dus een klein half uurtje moeten gaan stappen om in het centrum te geraken. Het was een stevige wandeling maar of het nu de moeite waard is geweest vraag ik me nog af. Natuurlijk, zoals jullie inmiddels alwel weten, ik ben geen stadsliefhebber. Wanneer je hier de stad Linz binnenstapt, over de brug bij het Ars Elektronica Center, dan loop je rechtdoor het plein op met de “Dreifaltigkeitssäule”. Op zich best een aardig monument en best een aardig plein. Loop je verder dan vind je in de, overigens mooie, gebouwen alleen maar winkels en dat is jammer. Tevens zijn de oude gebouwen, die bijvoorbeeld vragen om er een foto van te maken, zo krap ingesloten tussen de naastliggende percelen dat het fotograferen ervan zelfs lastig tot onmogelijk is. De Dom (de nieuwe) is een mooi gebouw maar haalt het niet bij die van Passau. Misschien moet je dergelijke gebouwen ook niet willen vergelijken alleen omdat ze allemaal “de Dom” heten. Allen hebben, net als mensen, hun individuele schoonheid.

Jammer maar Linz heeft, in de Altstadt tenminste, erg weinig open ruimte gelaten. Dit terwijl buiten de Altstadt alles juist heel ruim is opgezet. Waarschijnlijk is men het ook teleurstellend gaan vinden wat er, in vroeger tijden, met de Altstadt is gebeurd.

Ik was dus snel uitgekeken op Linz (Altstadt). Toen ik over de brug opnieuw de Donau overstak ontmoette ik opnieuw mijn vriend en beschermheilige Sint Johannes Nepomucensis. Prettig te weten dat hij steeds over mij waakt.

In de middag ben ik bij een klein restaurantje, Stans genaamd, langs gegaan voor de lunch. Dit werd in Google Maps aangegeven als heel goed. Wel, de pizza was mogelijk zo uit de diepvries gekomen maar de Weihen Stephaner Hefe Weizen maakte gelukkig veel goed.

Vanavond wil ik nog wel bij het Ars Electronics Center gaan kijken. Dat schijnt ’s avonds spectaculair te worden verlicht. Ik ben benieuwd of dat dan tenminste nog het bezoeken waard is. Daarna of daarvoor wil ik nog ergens een eenvoudige maaltijd scoren en vroeg naar bed want, wanneer het weer het me toestaat ben ik hier morgen weer weg. De voorspellingen zien er gelukkig goed uit.

De raderboot “DS Schönbrunn” (stoomraderboot), die aan de linkeroever ligt afgemeerd, heeft een grappig kunstwerk. ter ere van de zestigste verjaardag van de kapitein, bij de steiger staan. Best ludiek en men zegt dat het lijkt.

Daarna ligt het salonschip “Fraulein Florentine” afgemeerd. Een hippe uitgaansgelegenheid die ik graag bezocht had wanneer ik niet zojuist al gegeten had.

Weer een stuk daarachter ligt het Nederlandse cruiseschip “Esmeralda” waarvan ik het vermoeden heb dat er problemen zijn. Vanmorgen liep er zeker zeven á acht man politie rond en op het schip. Tevens was er een sporen onderzoek aan de gang.

Uniek is overigens de wijze waarop het afmeerponton van de Esmeralda van de oever afgehouden wordt, door middel van twee enorme boomstammen.

Toen ik weer bij de kanoclub op de camping aankwam heb ik eindelijk de huisbaas ontmoet. Mijn buurman Ernst Olzinger komt me vragen of ik trek heb in makreel. Ik zeg natuurlijk geen nee en hij gaat ermee aan de slag. Samen eten we gezellig, in mijn prieel, onze maaltijd. Heel bijzonder weer allemaal. Het blijft overigens onverminderd hard waaien. Een extra tarpje gespannen als windscherm en we zitten in ons eigen vijf sterren restaurant te smikkelen. Wie zou er nu zo lekker gegeten hebben vanavond. We praten nog de hele avond tot het opnieuw begint te regenen. Het wordt voor mij geen Ars Elektronica Center meer, dat is zeker. Ernst laat mij met de resterende wijn alleen achter. De huisbaas vertelt me nog dat ik me ook binnen nog wel wat kan gaan opwarmen maar ik denk dat ik gewoon de wijn opdrinken en m’n bedje maar ga opzoeken. Omdat de wind gedraaid was heb ik mijn tarpje nog even anders gespannen zodat ik tenminste droog zou blijven vannacht.

Vanmorgen, werd ik na een regenachtige, koude nacht, tegen zessen, wakker. De zon probeerde de wolken al van de lucht te verdrijven. Hopelijk gaat dit lukken. De wind was gaan liggen. 

Het scharnier van mijn aluminium koffer heeft behoefte aan een tikje met de hamer, die ik natuurlijk niet bij me heb. Hier bij de kanoclub hebben ze die vast wel. Al zoekend naar gereedschap ontmoet ik een man, die al 76 jaar is en inmiddels al meer dan 300.000 (geregistreerde) kilometers heeft gepeddeld, en die weet de natuurlijk werkplaats te vinden waar ook een hamer is en zelfs een schoenlappers aambeeld. De man geeft, terwijl ik het aambeeld op de juiste plaats houd, een paar kleine tikjes met de hamer en het euvel is verholpen.

Mijn routine verder uitgevoerd en de boot ingepakt behalve de grote Ortlieb tas want die zal ik het hele lange stuk naar het water op mijn rug moeten dragen terwijl ik de boot voortduw. De rest van de spullen gaan in de boot en ik hoop dat de bootswagen het aankan. 

Ik ben blij dat ik weer het water op kan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s