Belgische fietser

Woensdag 2 augustus. Vandaag heb ik alles weer op mijn gemak gedaan omdat het zo mooi plekje was. Tegen half tien pas vertrek ik na eerst lekker te hebben gezwommen. Opgefrist kan ik op weg want het is nu al weer behoorlijk heet. De komende dagen wordt er 38 °C voorspeld. Op het water is er altijd wel wat wind maar op het land verschroei ik, zeker op een zandstrand.

In Ostrov stap ik uit voor een koffie, zo maar omdat het kan. Het dorp Ostrov heeft een kleine supermarkt maar die is te ver weg en bij deze temperatuur niet aan te lopen. Ik probeer bij de strandtent, naast de koffie, ook wat andere dingen aan te schaffen. Tevens neem ik een tosti en krijg ik er twee. Water en bier kan ik er aanschaffen. De twee voornaamste en essentiële levensbehoeften.

Tot Bajkal vaar ik in één keer door omdat het lijkt of ik gevolgd wordt door een witte Lada Niva. Het kan toeval zijn maar vanaf kilometer  658 volgt hij de strandweg tot hij het opgeeft bij kilometer 645 en terug gaat zodra ik dat punt gepasseerd ben. Toeval? Het kan zijn maar het blijft vreemd omdat het helemaal niet zo eenvoudig is om deze weg te rijden. Hij kon maar net zo snel rijden als ik kan varen. Het laatste stuk leek hij echter in het voordeel en stond me daar, toen hij niet verder kon, op te wachten. Het blijft een vreemd voorval.

In Bajkal leg ik aan omdat ik trek krijg in een lekkere maaltijd zodat ik vanavond niks bijzonders behoef te koken en lekker rustig aan kan doen. Ik begin, vanwege de hitte en het gevaar van uitdroging, met twee halve liters schuimend goudgeel water, Kamenitza, heel lekker en verfrissend. In de schaduw op het terras is het minstens 38 °C dus je moet je volle glas niet te lang laten staan. De maaltijd, waarvoor ik me door de ober heb laten adviseren, is voortreffelijk. Er komt een fietser het terras op. Hij blijkt William Strobbe te heten en woont in België. Hij heeft, over zijn pelgrimage naar Compostela, een boek geschreven, getiteld, “De weg naar Compostela” uitgegeven door Elmar in Delft, een uitgeverij voor reisboeken. Nu fietst hij een rondje Bulgarije, van Sofia naar Sofia in twaalf dagen. Bij “toeval” komt hij hier op dit terras terecht om mij te ontmoeten. We praten over onze reizen en hebben er veel plezier in. Bier na bier praten we verder. Hij boekt een bungalow bij het restaurant. Ik vaar een stukje verderop naar een strandje. We wisselen gegevens uit en nemen afscheid. Kom je hier, midden in Bulgarije, zomaar een fietsende Belg tegen en nog een leuke ook. Op het strand waar ik terechtkom is het nog snikheet ben het ligt volop in de zon. Geen schaduw te vinden en nu moet mijn paraplu maar dienstdoen als parasol. Een aantal keren heb ik getracht wat af te koelen in de Donau. In het water lukt dit ook prima. Zo gauw je er uitkomt verruilt elke waterdruppel voor een druppel zweet en heb je alle moeite voor niets gedaan. Het is echt niet te harden in deze brandende zon. Uit een vorm van leedvermaak of baldadigheid maak ik erwtensoep, een pakje wat ik nog in Duitsland heb gekocht, klaar en eet die met smaak op. De muggen en vliegen maken zich weer op om een strijd met me aan te binden maar ik geef ze geen kans. Ik verdwijn in mijn tent die met bescherming biedt tegen al het vliegend tuig. Mijn idee is om maar vroeg te gaan slapen zodat ik morgen weer vroeg kan vertrekken.

Donderdag 3 augustus. Mijn nieuwe inpaksysteem bespaart me tijd. Ik behoeft nu niet meer voor elke nacht m’n aluminium koffer uit de boot halen en dat scheelt me een stuk. Al vroeg kan ik weer op pad. Er is veel drijfvuil wat, door de lage waterstand, wordt opgewoeld door de, over de rivierbodem malende, scheepsschroeven.  Doordat er al diverse schepen zich hebben vast gevaren worden de boeien nu opgenomen en weer opnieuw uitgezet. Ik vaar, in een streep, 22,22 km weg. Dit is de halve dagafstand die ik wil doen om vanmiddag over de 600 km grens te komen. Het is erg heet, ik weet dus nog niet of ik dit ga halen. Is ook niet boeiend. Ik zet een lekkere kop versgemalen koffie en ga er lekker, in de schaduw van een grote wilg, van genieten. Op tijd uitrusten komt de kwaliteit van je dag ten goede, heb ik gemerkt, zeker wanneer de temperatuur, zoals nu, tegen de 40 °C loopt. Deze vlinder schijnt bij de hoge temperatuur wel goed te gedijen.

En zo beland ik in Nikopol. Een stad (of dorp) wat me niet bevalt. Het is een beetje schimmig hier allemaal. Ik ben nu echt een grens, en niet alleen, al is het nauwelijks te lezen, de 600 kilometergrens, gepasseerd. Nu ben ik in het oosten.

Luchttemperatuur
 

Alles is hier net een beetje anders, oostelijker, onherkenbaarder voor een West-Europese reiziger.

Watertemperatuur
 

Je moet hier alles zoeken, niets is wat het lijkt. En Google Maps is hier onbruikbaar. Restaurants die er worden aangegeven blijken al lang gesloten. Klopt helemaal niets meer van. Ik besluit nadat ik wat te eten hebt gevonden om door te varen ondanks de 44 km die ik al gepeddeld heb. Hier moet ik niet blijven. Ik wil hier weg, naar een stil strandje, bijkomen. Lang gezocht en toch weer gevonden, het perfecte stekkie voor de nacht. Tentje bouwen, inrichten, slapen (BIS). ’s nachts word ik wakker van iets wat op de benedenverdieping van mijn tent loopt. Ik zie niets, veel aandacht besteed ik er niet aan en val weer in slaap.

Vrijdag 4 augustus. Vanmorgen weer vroeg op pad en pas gestopt na kilometer 560 omdat eerder niet was toegestaan. Wil nog even, in de schaduw van een paar bomen, gestopt om te eten en de benen te strekken. Daarna door de Border Police Bulgaria aangehouden voor een controle van paspoorten inreisdocument. Alles in orde natuurlijk. Ze waren weer zwaar onder de indruk van mijn Donau Experience en vooral omdat ik solo reis. Na controle dus verder naar kilometer 560. Daar heb ik thee en koffie gezet en WhatsApp contact gehad met thuis. Heel erg leuk is dat altijd. Daarbij hebben we het ook gehad over mijn vermomde prinses die mijn bijslaap was vannacht. Zegt ze gelijk: “een kikker?” Gelukkig is zij die in sprookjes leeft. Dan heb je een leuk leven. Eind goed, al goed. Verder naar Svistov, een industriestad en op twee na de grootste havenstad van Bulgarije. De stad in haar hele omgeving ruikt (stinkt) naar de overslag van vers Donauslib (zand) en bij deze temperaturen beneemt je dit de adem. De lucht temperatuur is inmiddels hoger en vochtiger dan je eigen adem. Daarbij de stoffige, gasachtige lucht van het zand, waarin ongetwijfeld veel ogen huizen, maakt de lucht dik en zwaar om in te ademen. Gelukkig ga ik 4 km verderop pas aan de land en is daar de zandlucht weg. Bij het enorme bevrijdingsmonument, aan het einde van de stad Svistov stop ik op een plaats die ook door de TID bezocht zal worden op 20 augustus. Ik lig dus nog steeds 16 dagen op ze voor en dat doet me goed. De monumenten zijn hier in overvloed aanwezig. Diverse veldheren blijken hier een robbertje te hebben uitgevochten. Er is hier ook een leuk, en gezellig gastgezinnen restaurantje waar ik, hoewel als enige gast, heel hoffelijk wordt ontvangen door een innemende, schijnbaar hulpeloze, jongedame die haar uiterste best doet om mijn maaltijd tot een aangename tijdsbesteding te verheffen. Zo kreeg ik, omdat de vis die zij adviseerde zo lang duurde om te grillen, eerst een lekkere moot meerval (Catfish) zodat ik toch vooral lekker aan het eten zou zijn terwijl ik op de gegrilde vis wachtte. Lief toch? Als eerste serveerster, en enige tot nu toe, vroeg zij of ik een dessert wilde. Ze wilde me zo graag het, door haar baas thuis bereide, ijs laten proeven dat ze helemaal stond te genieten toen ik haar aan bod accepteerde. De trots op haar baas omringde haar. Toen ik daarna, het ijs was werkelijk bijzonder smaakvol, mijn complimenten gaf voor het geweldige december kon ze haar lol niet op. Een salade, twee borden verschillende vis en een heerlijke dessert is een volwaardige maaltijd, één om “U” tegen te zeggen. Hiervoor ga ik afrekenen Leva 26,90 (€ 13,75). Dat is voor een land wat naar een Europees niveau getild moet worden veel te weinig. Ik zet mijn tent op in de volle zon en gaan vervolgens eerst zwemmen om af te koelen waarna ik besluit om het restaurant maar weer op te zoeken en een paar koude biertjes voor innerlijke koelte te laten zorgen. Je snapt niet dat zo’n restaurant kan voortbestaan met mij als enige klant. Het is al ​

​behoorlijk donker en de muziek, uit het dorp zo’n 3 kilometer verderop, klinkt nog luid door. Ik ga naar mijn tent en ga slapen.

Zaterdag 5 augustus. Al vroeg weer het water op en bij de splitsing van een eiland gestopt om thee, koffie en brood te nuttigen. 

Daar, op dat strandje, kom ik hem weer tegen, het stekelige zaaddoosje waarvan ik de herkomst niet ken maar het gevoel in m’n voet nog goed herinner. Ik post een vraag op Facebook. Wellicht weet iemand wel wat het is en van welke plant het komt. 

Iemand in de determinatie FB heeft gereageerd; zaaddoos van een waternoot. Ik denk dat hij gelijk heeft! Kijk maar: https://wilde-planten.nl/waternoot.htm

Onderweg kom ik ook nog, door de mens nagemaakte, Waternoten tegen. Deze komen van de betonplant.

Na een uur of twee rust kan ik er weer tegenaan. Door naar Iranovo om te eten en misschien ook wel te overnachten. Naar Russe is nog ver en onderweg zijn er geen uitstap- of rustplaatsen meer en dat geeft te denken. Dan blijf ik beter hier. Er is hier zelfs een zwembad. Geen wonder dat men zich niet druk maakt over dat dode dier (is het een hond?) op de Donauoever. Catfish-restaurant-Com, hoe origineel maar ze serveren er het koudste bier wat ik ooit kreeg. In speciale, dubbelwandige pullen van witte kunststof. De vloeistof tussen de dubbele wand is ingevroren. Het ijs zit bijna in je bier, zo koud is het. Een lekkere Šopška salade en een Porksteak, helemaal OK. Van honger kom ik hier niet om, alles is lekker. Wanneer ik nog eens goed naar mijn GPS kijk lijkt het of ik te vroeg ben gestopt voor Pirgovo. Ik ga verder naar 510 Pirgovo. Hoe aantrekkelijk het hier ook mag zijn of lijken, ik ga verder, naar het strand van Pirgovo zoals ik dat in mijn gedachte had. Daar aangekomen vraag ik aan een stel, wat net met een boot komt terugvaren, waar er een supermarkt is. Geen moment getwijfeld. Het is twee á drie kilometer ver. Ik breng je er wel even en breng je hier ook weer terug. Je kano geen zorgen, hier niks Taptserap. En ik doe het natuurlijk, zo’n aanbod kan ik niet laten lopen. De man breng me naar een behoorlijke supermarkt, niet zo’n kleintje, en doet daar boodschappen met me, adviseert mee en brengt me ook weer terug. Ik bedank hem hartelijk en hij gebaart of dit de normaalste zaak van de wereld is. Hij is alweer bezig met de motorfiets van zijn zoon die defect blijkt te zijn. Ik loop met mijn boodschappen naar mijn kano en zet mijn tent op. Omdat de biertjes die ik net heb gekocht zo lekker koud zijn kan ik er niet vanaf blijven en tegelijk met mijn eten nuttig ik er drie. Heerlijk! Brood met Bulgaarse salami en een paar biertjes. Gelukkig staat mijn tent al klaar en kan ik zonder problemen naar bed. De temperatuur houdt me tegen, het is over de 40 °C nu.

Zondag 6 augustus. Ik heb mijn wekker op 5:45 uur gezet omdat ik beslist vroeg weg wil. Onderweg veranderd de oever weer van gezicht. Nu zijn het rotsen die boven de Donau lijken te zweven. Naar Russe en vervolgens daar een paar boodschappen doen, misschien wat bezichtigen maar dan wel voor dat het daar te warm voor is. Nou, die boodschappen heb ik noodgedwongen gedaan. Voor de rest was het vandaag alleen maar zwemmend of in de absolute schaduw uit te houden. Deze zandsculpturen stonden dicht naast de Donau. Zelfs peddelend op het water hield ik het niet vol. Op karakter ben ik tot voorbij de brug van de vriendschap gevaren naar kilometer 488. Ik ben dus ook de mijlpaal van 500 km voorbij nu. Het lijkt nu echt snel te gaan. Vanmiddag rond een uur of twee was ik op en stopte voor een lunch en een koffie. Omdat dit ook een leuke plek was voor een overnachting heb ik mijn spullen uitgeladen, mijn hangmat gespannen en er een rustige dag van gemaakt. Lekker zitten kokkerellen vanavond en het is een dag vol tevredenheid geworden. Een aantal keren lekker gezwommen in het keer water waarin ik heb aangelegd. Vanavond nog een keer lekker opfrissen en dan naar bed. Morgen weer een dag.

12 comments

  1. He Willem je avonturen beginnen bijna op het eind te lopen wederom met heel veel plezier je verhalen gelezen geniet van het laatste Deel van je reis en ik hoop dat het je brengt wat je gedacht had behouden vaart groeten Amelie Gert Madelon

    Liked by 1 persoon

  2. Hallo Willem,

    wieder mal habe ich mit Begeisterung mitverfolgt, wie es Dir geht. Jetzt hast Du es ja bald geschafft. Dann kannst Du anfangen wieder zurückzupaddeln (haha)!

    Wie immer alles Gute für Deine weitere Reise!

    Uwe

    Liked by 1 persoon

  3. Hoi Willem,
    Goed om te lezen dat de “verzorging” langs de Donau in dit deel ook uitstekend geregeld is! Temperaturen rond de 40 graden ontnemen je alle kracht, dit hebben wij onlangs ook mogen ervaren, zwemmen is dan een zeer welkome afwisseling. Het stuk waar je mij eerder over vertelde “Delta Dunarii” ligt nog net niet binnen “handbereik”, maar het gaat nu wel erg opschieten zag ik op de kaart. Veel vaarplezier verder!

    Liked by 1 persoon

    • Dankjewel, Martin. Vanavond breng ik weer door bij een Bulgaarse familie waarvan de vrouw vandaag jarig is. Stomtoevallig daar aangekomen en uitgenodigd. De wereld is zo aardig voor me. Zojuist de 400 kilometer gepasseerd. Morgen naar Silistra en naar Roemenië. Laatste echte land.

      Liked by 1 persoon

  4. Willem. Regelmatig kijk ik op je blog om je avontuurlijke reis te volgen. Elke keer verbaasd het me dat je in al deze landen langs de Donau zulk gastvrije en vriendelijke mensen ontmoet. Nu nog het laatste deel van JOUW reis, peddel rustig verder, ontmoet fijne mensen en neem nog maar een biertje. Groeten Piet

    Liked by 1 persoon

    • Dank je wel Piet. Het gaat allemaal gewoon vanzelf. Vandaag stond er weer een man te roepen vanaf de oever. Nu slaap ik vannacht in hun kamp met wel tien tenten waarvan er een voor mij is. Eten, drinken en gezelligheid. Overal wordt voor gezorgd. Ik ben een bevoorrecht mens dat ik dit allemaal mag meemaken. 😎🛶

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s