Plaja “Cotul Pisicii”

Strand “Kattenrug”

Woensdag 23 augustus. De nacht was fris en verkwikkend. Tot mijn verbazing is er helemaal geen wind, wel wolken. Eigenlijk wil ik mijn tijd daarom niet verkwisten en het water op. Toch kies ik ervoor eerst mijn ervaringen van gisteren op te schrijven nu alles nog vers in het geheugen ligt. Dat kost, zoals inmiddels bekend is, veel tijd. Daarom maak ik er meteen een hele reset dag van. Anders haal ik uit mijn boot en de onderdelen die continu nat blijven droog ik goed en geef ze een andere plaats. Mijn toiletpapier en medicijnen voorraad maak ik op orde en m’n koffiebonen vul ik in mijn dag voorraad bij. Zo ben ik lekker aan de slag en bemerk ik dat ik niet alle kleding ga gebruiken die ik bij me heb. Dat is zoals ik dit momenteel zie en is geen garantie voor de toekomst. Ik heb wel vaker mijn prognose moeten bijstellen. Niet erg, ik geniet ervan. Omdat mijn voorraad bier is uitgeput begin ik aan de fles kersenvodka die ik van Adelina en Costel heb gekregen. Daarom ook schrijf ik nu een beetje vreemd want dit is van een andere ordegrootte dan een simpel pilsje. Ik ga weer koken en voeg nog wat minder van de groentenmix toe. Varkensvlees door de rijst smaakt altijd. Zeker wanneer het niet te zout is. Morgen ga ik zeker weer varen. Mogelijk een lang traject, ik zal wel zien waar ik terecht kom. De weersverwachting lijkt goed, we wachten af. Vanavond zag ik een aantal kanoërs stroomafwaarts gaan. Ze werden gecontroleerd door de waterpolitie en mochten verder, natuurlijk. Het zijn de eerste, echt bepakte, kano’s die ik zie. Ze behoren niet tot de TID-vaarders want die overnachten deze nacht in Rjahovo. Na het eten, wat nu wel goed smaakte, heb ik nog genoten van een versgemalen kop koffie en wil gaan slapen.

Dan loopt er, om ongeveer half acht, een duwbakverband omhoog in de bocht, die de Kattenrug wordt genoemd bij het dorpje “de Kat”. ik hoorde het kraken, knoersen en krassen. Kennelijk maken ze dit vaker mee want ik bespeur geen paniek. Ze manoeuvreren wat, laten twee bakken in de binnenbocht liggen en varen met de resterende vier achteruit tot ze voldoende afstand hebben. Dan leggen ze de vier bakken voor anker. De andere twee bakken liggen nog, met een man aan boord, in de Kattenrug. Met alleen de duweenheid vaart hij er naartoe en maakt vast. Het is wel even werk maar ze slaagden er in de twee bakken, één voor één, vlot te trekken en weer als samenstel van twee lang en drie breed aan elkaar te koppelen. Eerst halen ze de ene en daarna de, enige werkelijk omhooggelopen, bak op en koppelen vervolgens de duweenheid aan het verband. Rond kwart voor elf (ruim drie uur later) varen ze uiteindelijk weer weg. Dit keer varen ze niet aan de binnenkant van de groene boei maar houden angstig links aan en ronden met een ruime bocht de Kattenrug. Een klein stuurfoutje kost je veel tijd. Schade zal er door de zand en klei bodem niet ontstaan zijn. Voor mij was het een interessant schouwspel.

Donderdag 24 augustus. 

De geluiden van de nacht

Vanmorgen is het mistig, kil en windstil. Geluiden komen van ver. Aan de overzijde van de rivier zijn schaapherders een enorme kudde schapen aan het drijven. De schapen zien deze nachtelijke verplaatsing kennelijk niet zitten, blaten ze naar elkaar, en mekkeren er over tegen de herders die met luide kreten aan de schapen vertellen dat ze moeten doen wat zij willen. De vele straathonden blaffen er luidkeels tussendoor. Wat meer zuidelijk laten ook de koeien hun ongenoegen horen roepen: “Boehoe, Boehoe!” De geluiden van de nacht waarin ook een enkele ezel laat horen dat hij het allemaal wel vermakelijk vindt: “Ija, Ija.” En al bij het eerste licht beginnen ook de hanen nog eens te kraaien dat het een lieve lust is. Nachtelijke stilte is, in dit deel van Roemenië, niet aan de orde.

2 comments

  1. Hoi Willem,

    Prachtige verhalen Willem en het houdt maar niet op! Ik krijg er alleen zo’n honger van. De meest uitgebreide uitleg van al je maaltijden en dan ook nog eens die foto’s erbij. Dan gaat er bij mij iets knorren.
    De gastvrijheid die overal ontmoet vind ik wel onvoorstelbaar. Wat doen we hier verkeerd?
    Sterkte met je laatste loodjes.

    Dirk

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s